czwartek, 28 maja 2015

Jazda konna


     Podobno najlepsze widoki są między uszami konia. Z moim lękiem wysokości nie do końca mogę się zgodzić z tym twierdzeniem, za to moje dziewczynki, gdyby umiały pisać, na pewno podpisały by się pod tym zdaniem obiema rękami. 


     Mimo swoich młodych lat uwielbiają jeździć na konikach, gdy tylko nie pada deszcz i aktualny dzień tygodnia nie jest poniedziałkiem chodzimy do pobliskiej, miejskiej stajni aby dziewczynki mogły zrobić dwa okrążenia po menażu. Oczywiście jeżdżą w toczkach i pod opieką instruktorów, jedna pani prowadzi konia, a druga trzyma dziecko aby nie spadło.

     Podobnie było i dziś, jednak dziś trafiłyśmy na zły humor konia, cóż koń też istota czująca więc może mieć gorszy dzień. 

     Najpierw na grzbiet wierzchowca wsiadła Myszka, po pierwszym okrążeniu konik stwierdził jednak, że ma już dosyć pasażera - podskoczył i  wyrwał się pani, która trzymała Myszkę. Myszka została sama, zsunęła się z siodełka i jechała bokiem! Mocno się trzymała, była dzielna i na szczęście udało jej się uniknąć upadku. Gdy sytuacja została już opanowana mała nie chciała zejść z konia, bo przecież należało jej się jeszcze jedno okrążenie!

     Kruszynka wszystko widziała, ale w ogóle jej to nie zniechęciło. Gdy przyszła jej kolej ochoczo dała się wsadzić na konia. Koń przez chwilę jechał spokojnie, a później znów się znudził. Nie wiem do końca co się stało, bo akurat mówiłam Myszce, że bardzo dobrze zrobiła trzymając się tak mocno siodła, gdy kontem oka zauważyłam tylko, że Kruszynkę w locie złapała instruktorka. 

     Przez tą dzisiejszą przygodę mało nie dostałam zawału, a moje dzieci? Na nich nie zrobiło to większego wrażenia. W końcu przeżyły już uderzenie pioruna i trzęsienie ziemi, więc co tam dla nich taki mały incydent. 

     Czy Wasze dzieci też miewają takie ekstremalne przygody?

18 komentarzy:

  1. Dobrze, ze nic nikomu się nie stało - następnym razem może będzie miał konik lepszy humor :) . Ekstremalne przygody zawsze się zdarzają - dobrze gdy wszystko dobrze się kończy :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nam się zdarzają wyjątkowo często, na szczęście wszystkie dobrze się kończą.

      Usuń
  2. Dobrze, że się utrzymała! Na szczęście nie mamy takich ekstremalnych przygód :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie chciała puścić konika, bo przecież czekało ją jeszcze jedno okrążenie :)

      Usuń
  3. Masz bardzo odważne córeczki! Mój Filip też kocha zwierzęta i bardzo mnie to cieszy :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To na pewno Filipkowi bardzo podobało by się w ZOO

      Usuń
  4. Dobrze że wszystko dobrze się skończyło, dziewczynki są bardzo odważne.

    OdpowiedzUsuń
  5. Dzielne dziewczynki :) one wiedzą, że największe szczęście na końskim leży grzbiecie i nie zrazaja sje upadkami :)

    OdpowiedzUsuń
  6. Kolejna przygoda za dziewczynkami. Najważniejsze, że się nie zraziły.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Już się boję co z nich wyrośnie skoro tak lubią adrenalinę :)

      Usuń
  7. Dobrze, że wszystko tak się skończyło.

    OdpowiedzUsuń
  8. # razy przeżyłabym zawał ;-)
    i pędziłabym za konikiem jak JERONIMO co by dziecię ratować :P

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. miało być 3 razy ;)

      w tym roku w zoo w Krakowie w mini zoo - Norberta dziabnął źrebak w brzuszek ... dużo dzieci podchodziło z jabłkami konika , Norbert stał obok - i masz Ci los ... jak żyć ...

      Usuń
    2. Nigdy nie wiesz co Ci jest przeznaczone :)

      Usuń
  9. historia z happy endem, ufff...ale rozumiem strach, oj rozumiem...

    OdpowiedzUsuń

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...